Esenler Meclisi'nde Ciddiyet Krizi: Başkan Yardımcısı Çetinkaya ve AK Partili İlyas Duras Tepki Çekti

Belediye Başkan Yardımcısı Ömer Çetinkaya, CHP’li meclis üyelerinin Esenler’in kronik sorunlarına dair yaptığı konuşmalar sırasında gülüşerek, alaycı mimiklerle ve yanındaki üyeyle sohbet ederek oturumu sürdürdü. Bu tutum, mecliste bulunanlar tarafından “açık saygısızlık” ve “kurumsal hafiflik” olarak değerlendirildi.

Konuşmacıyı dinlemek yerine tiye alan, meclis salonunu sohbet köşesine çeviren Çetinkaya’nın tavrı, yalnızca muhatap CHP’li üyeye değil, Esenler halkının sorunlarını dile getiren seçilmiş temsilciye karşı sergilendi.

Bir belediye başkan yardımcısının görevi, sorunları takip etmek, yanıtlamak ve çözüm üretmektir.

Ancak Çetinkaya’nın tutumu, “dinleme değil, küçümseme” tavrı oldu.

“Liyakat” Tartışması Yeniden Alevlendi

Çetinkaya’nın bu davranışı, Esenler’de uzun süredir tartışılan liyakat ve yönetim üslubu eleştirilerini yeniden gündeme taşıdı.

Ciddiyetin tamamen kenara bırakıldığı bu yaklaşım, meclisin seviyesine gölge düşüren bir görüntü oluşturdu.

AK Partili Meclis Üyesi İlyas Duras’ın Tavrı: “Meclis Değil Tribün”

Mecliste tepki çeken isim sadece Çetinkaya değildi.

AK Partili meclis üyesi İlyas Duras, CHP’li üyeler her söz aldığında sürekli gülerek, alayı teşvik eden mimik ve seslerle, adeta tribün amigoluğu yaptı.

İlyas Duras’ın şimdiye kadar mecliste tek bir ciddi söz, çözüm önerisi, rapor, önerge yahut yapıcı katkı sunmadığı biliniyor.

Meclis salonunda el kaldırıp indirmenin ötesine geçmeyen bu performans, halk adına görev yapan bir meclis üyesinden beklenen sorumluluk bilinciyle bağdaşmıyor.

Esenler Halkı Soruyor:

Meclis mi yönetiliyor, şov mu yapılıyor?

Halkın derdi neden gülüşme konusu?

Yönetme iddiasında olanlar neden cevap veremiyor, sadece gerilim üretiyor?

Meclis; şaka değil, kamu sorumluluğudur.

Sorunlar masaya yatırılır, çözümler tartışılır, hesap verilir.

Ancak son oturumda görülen tablo, kurumsal bir yönetim değil; ciddiyet yoksunu, savunma refleksli, saygıdan uzak bir sahneyle karşı karşıya kalındığını açıkça gösterdi.

Sonuç:

Esenler halkı artık gülüşmeleri değil, çözüm üreten yönetimi görmek istiyor.

Meclis salonu, kişisel ego sahnesi değil, kamu sorumluluğunun kürsüsüdür.

Bu kürsünün ağırlığını taşıyamayanların o koltukta oturması, Esenler’e haksızlıktır.